Područje Ribarske Banje bilo je nastanjeno još u praistorijsko doba, kao i u antičko doba i srednjem veku. Smatra se da su njene lekovite izvore koristili rimski kolonisti i srednjovekovna srpska vlastela. Turci su u Banji izgradili kupatilo u stilu hamama, koje je porušeno 1852. godine. Do tada su bolesnici stanovali u kolibama i venjacima. Desetak godina kasnije podignute su mehana, opšta trpezarija i starešinska zgrada i ozidana dva izvora “Hla­dna sumporača” i “Kničanka”. 1873. godine podignuta je baraka sa nekoliko drvenih kada, potom još nekoliko drvenih zgrada, koje su Turci 1876. spalili (sem glavnog kupatila). Banja je 1882. godine obnovljena, sledeće godine iz­gradjeno je zidano kupatilo sa kadama, a do 1897. godine, kada je podignuta zgrada za stanovanje sa 16 soba, kruševački trgovci su izdavali gostima svoje barake, venjake i čatmare (“stanove”).

Iako dobro posećena, Banja je krajem prošlog veka bila primitivno ure­djena. Početkom XX veka neugledni “stanovi” su porušeni i izgradjeno je do 1907. nekoliko dobrih zgrada, u kojima se moglo smestiti oko 200 gostiju.

1910. godine izgradjen je največi broj banjskih objekata, postavljena ka­nalizacija, prosečen i nivelisan glavni put. Nivelisanjem zemljišta stvoren je novi teren za zidanje i uredjen park, a u banjskom šumskom rejonu (oko 100 hektara) uredjene su staze za šetnju. Do prvog svetskog rata izgra­djene su skoro sve važnije zgrade Banje.

Tokom drugog svetskog rata Banja nije radila, a obnovljena je 1946. U sledeće tri godine ona je bila balneološko, a 1949. godine postala je kli­matsko lečilište. Od 1952. godine intenzivnije se radilo na renoviranju i prilagodjavanju lečilišta novoj nameni. Pored novih lečilišnih i smeštajnih obje­kata uredjeni su skverovi, bioskopska dvorana i letnja bašta. U uskoj banjskoj kotlinici nema više gradjevinskog zemljišta, jer je raspoloživi prostor (nepun hektar) popunjen, naročito u donjem delu lečilišta. 1959. godine podignuta je jedna stambena zgrada sa 12 stanova, a u periodu 1965—1968. još dve sa deset. Od posebnog značaja je dvospratni hotel otvoren 1964. godine, koji je po iz­gledu i unutrašnjoj opremljenosti bio jedan od najlepših objekata u banjama. Hotel je imao dve sale za ručavanje (550 mesta), veliku terasu (oko 400 kvadratnih metara), bioskopsku dvoranu sa 460 sedišta, modemu kuhinju sa kapaci­tetom od 1.700 obroka, zatim šest soba sa 16 ležaja i prostorije sa ležajima za prolazne goste.