Lekovite vode Novopazarske Banje koristili su stari Rimljani, koji su prvi kaptirali mineralne izvore. U srednjem veku bila je poznato lečilište srpske Raške, pogotovu što se nalazila uz središte države - stari grad Ras (X-XII vek). Tada je pripadala manastirskom vlastelinstvu čurdevih stubova, na teritoriji velike župe Brvenik. Srednjovekovno termalno naselje činili su antički uredjaji i manastirski konaci.

Sa dolaskom Turaka Banja je opustela, te francuski putopisac Lefevr 1611. godine pominje samo "prirodne tople izvore kod Novog Pazara". Tek sredinom XVII veka Turci su obratili više pažnje i uredili Banju, pa je ona opet bila na glasu kao "izvrsna vruća banja". Nad kaptažom antičkog termal­nog kupatila, Turci su podigli hamam - dva kupatila i karavnsaraj za smeštaj posetilaca. Tada je banja bila dobro posećena, jer je Novi Pazar u drugoj polovini XVI veka bio "najveći grad na putu izmedju Dubrovnika i Niša" sa 6.000 kuća.

Banja je stradala u ratu 1689. godine, kada je Novi Pazar porušen, a manastir Durdjevi stubovi razoren. Hamam tipične istočnjačke arhitekture po­dignut je krajem XVIII veka. To je jedna od retkih naših banja u kojoj je u upotrebi tursko kupatilo. Uz kupatilo je 1920. godine dozidan restoran i ne­koliko soba na spratu.

Zaostala i zapuštena u staroj Jugoslaviji, Novopazarska Banja se počev od 1949. proširuje i uredjuje. Te godine je dobila dva stambena paviljona i osnovnu školu. Novopazarska opština je 1953. godine podigla u Banji mode­ran stacionar Reumatološkog centra. Zavod za lečenje i rehabilitaciju obolelih od miopatije i neuromiopatije.  No­vopazarska Banja je postala jedan od najvećih centara za lečenje distrofičara.