Tragovi materijalne kulture i narodnog predanja ukazuju da je prostor oko vrujačkih izvora od davnina bio naseljen. Iztihperioda datira postojanje vrujačke "divlje" banje, koja je trajala sve do 1935. godine, kada је Banja pretvorена u lečilište i kada je počela da se izgrađuje.

Po predanje kaže da je u Banji nekada bio dvor junaka Toplice Milana, pobratima Miloša Obilića. Milan se, kako kaže narod, upravo i prozvao Toplica - po reci koja teče kroz Banju. Lekovitost voda otkrile su pre svega seljanke, koje su dugo stajale bose u reci potapajući ćeten i konoplje, te su im rane na nogama posle toga brže zarastale, a reumatične i druge bolesti iščezavale. 

Kaže se da mnogobrojni srpski ratnici, za vreme I svetskog rata, a naročito posle Kolubarske bitke, vidali svoje rane i druge bolesti kupajući se u reci.

Prvo kupatilo u banji, "Živojin Mišić" podignuto je na samim izvorima tople vode, u periodu od 1935. do 1938. godine i imalo je dva bazena (za muškarce i za žene) veličine 5 x 4 metra, dubine 0.9 metra. I danas se može videti betonska ploča koja je uzidana na spoljašnjoj strani kupatila: "Opštinsko narodno kupatilo Vojvoda Mišić podigoše građani izginulim i pomrlim ratnicima,  od 1912. do 1919. godine za uspomenu, 1938. godine."

U 1953. godini uz svaki bazen je dozidana po jedna svlačionica. Svaki bazen je mogao  istovremeno da primi po po 15 bolesnika. U ovom kupatilu se i sada kupaju bolesnici sa banjskom listom po uputu lekara zdravstvene stanice.

Banja se od I svetskog rata do danas iz neuređene "seljačke banje" razvila u moderni sportsko rekreativni centar.